Johnny Rook

De wereld vergaat misschien van het terrorisme, maar we weten allemaal wie de échte vijand is: de sigaret.

Oh hoe onze regering deze kleine bastaards haat. Ondraaglijk lijkt het, als je de oneindige stroom van ‘antirook reclames’ langs ziet slenteren op televisie. Het lijkt wel of het een onverslaanbare vijand is, een vijand waar de overheid maar geen grip op kan krijgen doordat de sigaretten zich constant adapteren aan hun omgeving, constant veranderen en vernieuwen, constant…

Oh nee,… sigaretten doen geen fuck!

Sigaretten zijn waardeloos. Als iemand die er volledig voorstander van is om zijn gemoedstoestand te veranderen kan ik veilig zeggen dat sigaretten ongeveer net zoveel bij hebben gedragen aan mij vrolijk maken, als de Fransen hebben bijgedragen aan de overwinning op de Nazi’s…

..fucking niks.

We hebben een product dat je laat stinken, naar niks smaakt, ongelooflijk duur is, verslavend werkt en geen overduidelijke voordelen lijkt te hebben. En je krijgt er nog kanker van ook? Holy shit! Waar kan ik tekenen?

Als niemand zou weten wat sigaretten zijn en iemand zou mij een pakje geven, me de eigenschappen voorlezen en zeggen: “Verkoop dit aan iemand.” zou ik hem vragen of hij aluminium hoedjes draagt en stemmen hoort die hem vertellen dat de lucht oranje is. Want ik zou betwijfelen dat ook maar iemand zoiets zou willen hebben. Laat staan er voor betalen.

Hoe moeilijk kan het zijn om de jeugd hier niet mee te laten beginnen?!

Zoals ik al zei heeft de regering een arsenaal aan reclamecampagnes uit hun reet getrokken om mensen te weerhouden van de kennelijk ongelooflijke aantrekkingskracht van dit product. Reclames die variëren van:

1. Quasi grappig doen met een miezerige jochie dat een rolmodel moet voorstellen en uitkraamt dat je ook stoer kan zijn, zonder te roken, door achterlijke stunts uit te halen.  

2. Uh…, dat was het eigenlijk al.

Wat een geweldige boodschap!

“Als je niet rookt, moet je gevaarlijke acties uithalen omdat anders niemand met je omgaat!”

Ik ben blij dat de overheid zulke verantwoorde dingen tegen kinderen zegt. Ik was niet van plan te gaan roken, maar momenteel heb ik toch vrij veel zin om die gasvormige kanker naar binnen te zuigen, want kennelijk wil niemand met me spelen als ik niet rook.

Alhoewel, ik doe nu net alsof de overheid dom is en niet weet wat het effect is van deze rotzooi. Want we weten allemaal dat ze niet stom zijn. Zo zouden ze bijvoorbeeld nooit een generaal pardon door onze strot duwen. Hey, wacht! Verband!
Ik zie die kerels in pak al zitten (trouwens, viel me even op, weet je wie ook een pak droeg? Hitler. Toeval? Ik denk het niet!): “Hey uh, allemaal leuk en aardig dat we de verkiezingen hebben gewonnen door de SP na te doen in hun psychoses, maar, hoe gaan we dit generale pardon nou eigenlijk bekostigen?”

Waarna de altijd integere Wouter Bos opstaat en uitroept: “IK HEB HET! We steken onze politieke lul zo diep als we kunnen in de reet van het volk en financieren onze knuffelallochtonen over de rug van onze jeugd!”

En dat is het verhaal van hoe Wouter minister van Financiën werd en de echte reden voor de achterlijkheid van antirook reclames. Een beetje omgekeerde psychologie, en we hebben zo alle achterlijke plannen weer betaald door middel van de achterlijk hoge accijnzen!

Democratie is waardeloos.

De overheid haat je.