Johnny Rook

Ik had even een paar dagen niets geschreven, omdat ik geen zin had om dingen af te zeiken. Dat veranderde onmiddellijk weer toen ik het meisje, dat ik over een paar regels gigantisch ga kleineren, tegenkwam. Ik heb echt nog nooit iemand gezien die zo ongelooflijk vol is van zichzelf, terwijl daar zo ontiegelijk weinig reden voor is.

Ik stommelde gisteravond over Hyves pagina van ‘Ingrid’.

Mijn eerste reactie was: “Hey, dat is dat meisje dat een keer tegen een leraar van mij stond te blèren met haar verschrikkelijke stem!” Waarna ik wat ongeïnteresseerd verder las over de willekeurige hoopjes tekst op haar digitale visitekaartje.

Ik deed vervolgens wat ik altijd doe als ik een pagina bezoek van iemand; het ‘blog’ gedeelte lezen.

Het deed me deugd dat ze iets uit haar keyboard had gekregen, want ik ging ervan uit dat ze goed zou kunnen schrijven. Als je slecht bent in iets, dan compenseer je dat eigenlijk altijd door iets verwants erg goed te kunnen. Slecht in spreken? Leer schrijven, etc.

Helaas werden mijn verwachtingen niet bevredigd, want toen ik haar bovenste meesterwerk opende, voelde het alsof ze mijn ogen probeerde uit te schrapen met haar harkerige zinsconstructies. De inhoud van haar stuk compenseerde ongeveer net zo goed haar slechte schrijfstijl als een bosje bloemen van Hitler naar Jeruzalem zou compenseren voor de Holocaust.

Maar wacht even! Er staat een verwijzing naar haar eigen site, en ze claimt daarop over ‘interessantere’ dingen te schrijven. Dit bracht mogelijkheden met zich mee!

Ik klikte gretig op de link die naar haar weblog ging.

Na de eerste regel gaf ik elke hoop op verlichting op en besloot ik in plaats daarvan me te gaan aftrekken met schuurpapier, gewoon omdat dat minder pijnlijk is.

Ik wilde haar pagina dichtklikken, toen mijn oog viel op het cijfer ‘2’ onder haar bovenste kopje. Achter dit cijfer stond een tirade over een jongen. Ze zeek hem af zo goed als ze kon en haalde elke belediging die ze kon verzinnen uit haar vadsige koppie. Ze was overduidelijk niet eens half grappig, en hierin lag mijn probleem:

Je mag alles afzeiken van mij. Je mag mij ook belachelijk maken zo veel als je wil. Zolang je maar grappig bent. Als je dat niet meer bent, dan ben je ronduit gemeen. En dat is geen acceptabel gedrag.

Ik besloot om haar pagina niet dicht te klikken, en in plaats daarvan een word-bestand te openen. Dít word-bestand. Ik twijfelde nog een seconde, omdat ik niet wist of dit wel fatsoenlijk was van mezelf, en daarom vroeg ik hulp aan een vriend van me, die altijd rationeel kan nadenken. Ik stuurde hem haar ‘website’ (ik gebruik de term losjes hier) en vroeg hem of het immoreel was om zo’n overduidelijk talent- en vriendloos meisje af te zeiken. Hij zou mij vast vertellen dat ze het niet verdient en dat ik lief moet zijn.

Zijn reactie?

“Own die hoer.”

Dus, laten we beginnen bij haar ‘wie is zij.’

Als je maag het aankan om langs de ‘wat-toevallig-dat-dit-wazig-genoeg-is-om-alle-acne-te-maskeren’-foto te komen, dan ben je een beter man dan ik. Ik kon het namelijk niet, en laat dit stukje dan ook volledig met rust.

Laten we naar haar Blog gaan, daar staat namelijk een minder walgelijke foto boven. Dit is zij dan ook overduidelijk niet zelf.

Alles goed en fijn, haar laatste blog:

“Ik heb het nog

Ik zei laatst, dat ik geen wezens meer aantrok. Dit trek ik in. Dit is ab-so-lúút niet waar. Ik trek zelfs vele wezens aan. De afgelopen dagen ben ik erachter gekomen dat ik zoveel wezens aantrek. Hier een rijtje van mijn overweldigende buit.

1. Muggen. Die vinden mij om op te vreten. Jawel amies. 17 Mei en het eerste mugje heeft zijn tandjes/zuignapje/ander dingetje al in mijn been gezet. Aan de binnenkant van mijn knie. Heerlijk.
2. Die ene nerd (inclusief glimmend voorhoofd, bril en blonde krulletjes), waarvan ik dacht dat hij de hoop op had gegeven. Diezelfde nerd zag in mijn MSNnaam staan dat ik pijn aan mijn kont had van het examenstoeltje, waarin mijn derrière zich 3 uur had bevonden. En jawel, deze blond (bijna wit) gekrulde bebrilde hunk, bood mij een bilmassage aan. En dát, lieve mensen, is niet iets, waarvan een mens warm wordt vanbinnen. (Eerder koud en rillerig. Het idee alleen al)
3. Enge mannen van een jaar of 35, die in de Super de Boer komen. Die je de hele tijd eng aankijken. En eng naar je lachen, alsof ze je nog kunnen krijgen. Ik ben 16. Dat is illegaal. Zoiets noem je pedofilie.
4. Schapen. Dit zijn echt vriendelijke beesten. Zij staan mij altijd naast elkaar, met een enorme groep, toe te juichen.

Dus. Ik mag niet ontevreden zijn.” (‘Intellectueel’ (haha) eigendom van I.N.)

Het valt meteen al op dat dit zo’n kind is dat denkt dat haar schrijfwerk beter wordt als ze haar tekst verzuipt in bijvoeglijk naamwoorden.

Het nut van de vijfde zin ontgaat me ook even. Zegt die niet precies hetzelfde als de vierde? Misschien is het handig als Ingrid haar ‘werk’ (ik kan me niet voorstellen dat het uitkotsen hiervan ook maar enige moeite kost..) ook echt even zou doorlezen voordat ze het bij de andere miskleunen dumpt. Scheelt mij een nier.

Het is overigens wel mooi dat ze punt voor punt haar onzin verkondigt, dan is het makkelijker voor mij om haar doelloze rotzooi punt voor punt te vernietigen.

1. Ik word altijd schijtziek van mensen die klagen over dingen die iedereen dagelijks overkomen alsof het ‘schattig’ is. “Bij mij staat altijd het stoplicht op rood!” Zo! Stop de persen! Kapitein Overbodig heeft iets te vertellen!

Iedereen heeft last van muggen. Wat iedereen ook heeft, is desinteresse. Ik begrijp dat ze denkt dat ze ‘originele’ dingen ziet waar anderen niet aan dachten. Maar dat denkt ze fout.

Ik dacht er bijvoorbeeld wel aan, maar toen besloot ik dat mijn blogs niet zuigen en schreef ik over iets anders. Vervolgens jammert ze verder over hoe hij in haar knieholte beet. Eigen schuld, zeg ik! Misschien als ze minder dik was had hij ergens anders door haar vetlaag heen kunnen prikken.

Ze weet ook niet precies hoe dat dingetje heet waarmee hij haar stak. Ik ook niet. Maar ik weet wel dat we veilig kunnen uitsluiten dat het zijn penis is.

2. Deze bewaar ik even voor straks.

3. Ik weet niet of ze hier werkt, of dat ze gewoon graag naar een plek gaat waar kennelijk enge mannen van een jaar of 35 komen, maar wat ik wel weet ik dat ze zichzelf heel erg belachelijk maakt.

A) Enge mannen van een jaar of 35 zoeken altijd het zwakste kind uit. Het kind dat onderaan staat op de sociale ladder (of meer, het kind dat op de grond onder de ladder ligt in dit geval). Enkel omdat ze weten dat die geen vrienden hebben en zitten te springen om validatie. Hoor je dat? Je bent zwak.

B) Doe onderzoek voordat je je leugens verkondigt. Het maakt me in dit geval vrij weinig uit omdat het inderdaad vies is als een oude kerel achter een jong meisje aanzit, maar ik zal haar stukje even herschrijven:

“Mannen van een jaar of 35, die in Super de Boer komen. Die me de hele tijd aankijken op een manier die ik eng zou moeten vinden, maar ik toch stiekem waardeer omdat het een vorm van aandacht is. En ze lachen ook naar me, want ze weten dat ze me kunnen krijgen. Ik ben 16. Dat is volledig legaal. Zoiets noem je geen pedofilie.” (“Volgens de Nederlandse wet is seksueel verkeer van een volwassene verboden met een partner die jonger is dan 16 jaar.” – Wikipedia artikel)

4. Schapen juichen je niet toe. Schapen mekkeren. Druk in Word, met je rechtermuisknop op het woord ‘mekkeren’ en ga dan naar ‘synoniemen’. Daar staat ‘klagen’ tussen. Schapen klagen kennelijk als jij langsloopt. Snap de hint, Sherlock.

2(nu wel). Wat een waardeloze cracksnol. Die jongen geeft haar aandacht. Haar weblog is één grote schreeuw om een penis, en hij geeft haar antwoord. Geloof me, veel beter dan enge mannen van een jaar of 35 en deze jongen gaat het niet worden.

Toen ik naar haar foto keek begon mijn lul te huilen en schreeuwde hij hysterisch naar me: “IK HAAT JE! KLOOTZAK!” Dus ik weet gewoon dat die me terug gaat pakken als het me totaal niet uitkomt. Bedankt daarvoor Ingrid.

Ze doet me eigenlijk een beetje denken aan ‘Meg’ van Family Guy. Alleen dan dikker. Die jongen klinkt ook totaal als ‘Neil Goldman’. Jezus Christus, deze vergelijking blijkt nog mooier dan toen ik hem begon te schrijven. Ik ben alleen bang dat ze dat zelf niet gaat inzien, want kritiek hebben op jezelf is lastig als je hoofd zo diep in je reet zit.

Ze zeikt ook zijn uiterlijk af, dus het is enkel eerlijk dat ik ook haar uiterlijk afzeik.

Maar dat is te makkelijk bij haar, dus ik laat jullie wel zelf grapjes maken. Bekijk twee van haar foto’s, en zie het als een 2000 woorden tellend betoog over hoe lelijk ik haar gezicht vind. Bekijk er dan nog twee, en zie dat als een 2000 woorden tellend betoog over hoe erg ze lijkt op iets dat je neerschiet met hagel. In het bos.

Ik zou nog één van haar ‘stukken’ kunnen afzeiken, maar ik besloot dat ik liever ging zitten drummen. Het enige dat ik nog wil zeggen over haar ‘site’ is dat ze misschien, als ze iemand citeert, een bron moet opgeven. Het citaat onderaan haar ‘site’ is namelijk van Michael Jackson.

Ik heb nog nooit in mijn leven iemand gezien die zo oprecht waardeloos is, en zo ongelooflijk veel kapsones heeft. Ze heeft nul talent en is ook in geen enkele betekenis van het woord creatief. Ik snap nooit zo goed hoe dit soort waardeloze mensen kunnen opschrijven: “Mijn grootste hobby is schrijven!” en dan vervolgens amper samenhangende zinnen kunnen vormen. Hun schrijfwerk ziet er altijd uit als een zooi bij elkaar geraapte, half kloppende zinnen. Vreselijk.

HEY! INGRID! Ik stel voor dat je de deur van je kamer sluit, je gordijnen dicht doet en over je leven gaat nadenken.

(Ik zou dit overigens nooit hebben geschreven als ze niet andere mensen zou kleineren. Ze is onaardig, publiekelijk, over iemand die in principe alleen maar aardig wil doen, maar ze voelt zich daar te goed voor (dat ligt wat gevoelig bij me) terwijl ze zelf geen spoor van talent laat zien. Aangezien ze het op internet plaatst heeft ze geen moeite met kritiek. Dus, bij deze. Kennelijk klopt de theorie dat mensen die waardeloos zijn in alles, ook waardeloos zijn in zichzelf inschatten.)

(PS Jamal breekt zojuist elk stereotype! Niet alleen heeft hij me nog nooit beroofd, hij heeft ook nog eens totaal geen maatgevoel.)