Buiten het feit dat we dit weekend (of misschien alleen gisteren, ik ben te homofobisch om het woord ‘gay’ in Google in te tikken.) de optocht hadden waarin de vrouwen meer testosteron en bredere schouders dan de mannen hebben, valt mijn krant me de laatste tijd steeds vaker lastig met koppen als: “Homo’s vaker doelwit van geweld!” of “We moeten toleranter worden!”.
De enige gedachte die door mijn hoofd gaat?
“Ja, of niet.”
Tolerantie is onzin. Het woord tolerantie betekent niets meer dan dat je tandenknarsend iets accepteert dat waardeloos is. Als het leuk was hoefde je het namelijk niet te ‘tolereren’ en was het vanzelfsprekend dat het GEACCEPTEERD werd. Is homoseksualiteit onacceptabel? Nee, en ik weet vrij zeker dat een ruime meerderheid het met mij eens is als ik zeg dat het iets is waar je niets aan kan doen. Dus laten we nu gewoon even vaststellen dat dit stuk niet gaat over geaardheid, aangezien dat amper een onderdeel is van het probleem.
Dit stuk gaat over gedrag . En gedrag is iets waar je wél iets aan kunt doen. Want het geweld tegen homo’s neemt niet toe omdat wij minder tolereren. Het geweld tegen homo’s neemt juist toe omdat we als gemeenschap méér (moeten) tolereren. Zoveel zelfs, dat er mensen zijn die sociaal onacceptabel gedrag gaan vertonen, wat natuurlijk geweld oproept. Door de oneindige stroom van tolerantie propaganda die wij door onze strot geduwd krijgen, zeggen we bij elk stapje dat we terugdoen: “Tja, iedereen moet kunnen doen en laten wat hij wil.”
Waarom?
Het is niet acceptabel voor een man om in een string over straat te lopen met veren op zijn hoofd, net zo min als het acceptabel is voor een te dikke vrouw om in te weinig kleren over straat te gaan. Er zijn gewoon dingen die je ogen niet willen zien. Het is vast heerlijk om in je blote reet te gaan winkelen, maar dat doe je niet, waarom niet? Omdat je weet dat anderen daar niet op zitten te wachten.
Toen ik vanmorgen de krant las sloeg ik mijn hoofd op tafel toen ze zeiden dat geweld tegen homo’s een probleem is. Geweld tegen homo’s is helemaal niet het probleem! Het is een gevolg. Dit zijn waarschijnlijk dezelfde mensen die denken dat vreemdgaan het probleem binnen een relatie is. De relatie was slecht en dat heeft nare gevolgen. En dat is precies hetzelfde in dit geval.
Elke keer komen al die organisaties die alleen maar aan zichzelf denken (heb je ooit een homo-organisatie horen zeggen: “Weetje, het milieu is eigenlijk ook best belangrijk.” Nee, dat heb je niet.) met verhalen die het hebben over ‘wij’ en ‘zij’ en vooral over hoe ‘de anderen’ meer tolerant moeten zijn. Ze hebben het nooit over ‘wij’ als volledige samenleving en zien zichzelf dus kennelijk niet als een vanzelfsprekend onderdeel, maar wederom als iets dat je moet ‘tolereren’. Waarom?
Ik heb geen probleem met ze, maar ze maken het erg moeilijk om ze te accepteren aangezien ze elke gelegenheid aangrijpen om ‘discriminatie’ en ‘homofobie’ te roepen. Vaak is dat niet eens half het geval. Hier is een nieuwtje voor je: jongeren schelden graag. En als we roepen “het maakt me geen flikker uit” heeft dat nauwelijks iets te maken met iemands seksuele voorkeur, maar je homoseksuele collega zal je er met liefde op wijzen dat je intolerant bent. Dit roept oneindig veel irritaties op, omdat je er overduidelijk niets mee bedoelt. Irritaties leiden tot agressie, en daar lijden de homo’s weer onder die zich wél fatsoenlijk aanpassen als ze over straat lopen met hun vriend (iets wat opzich natuurlijk gewoon zou moeten kunnen).
Ik kan me momenteel niet genoeg concentreren om hier een samenhangend stuk van te maken en ik weet zeker dat de tolerantiepolitie de vloer met me zou aanvegen, maar ik word misselijk elke keer dat ik zo’n waardeloos stuk in de krant zie waarin wordt gevraagd om nóg meer speciale regels omdat homo’s kennelijk te zwak zijn om het op eigen kracht te redden. En ze hoeven me niet eens van een intellectuele reactie te voorzien, aangezien ze me gewoon een homofoob of iemand die nog in de kast zit kunnen noemen. Want dat vinden ze lekker makkelijk, hun identiteit gebruiken als scheldwoord, omdat ze eigenlijk zelf ook wel weten dat liever niemand homo is. En als dat faalt? Dan kunnen ze dreigen dat ze mijn haar niet netjes zullen knippen de volgende keer dat ik naar de kapper ga. Of misschien dat ze weer naakt op een boot gaan staan dansen, want tot nu toe is dat de enige manier waarop homo’s in Nederland zich profileren. Vind je het gek dat er mensen zijn die niet op hun aanwezigheid zitten wachten?
Ik denk dat ik me ook gewoon afvraag waarom je je hele identiteit zou ophangen aan je geaardheid. Ik vraag me altijd af waarom het voor die mensen zo’n probleem is. Hoe harder ze schreeuwen, hoe meer ik denk dat de rest van hun persoonlijkheid wel heel waardeloos moet zijn als ze alleen dit hebben om anders te zijn dan de meute. Misschien moeten ze dáár eens iets aan doen…
(En voor de mensen die dat geestelijk aankunnen: geef me maar een reactie, en vertel me maar op een intelligente manier waarom ik er naast zit. Ik krijg namelijk meestal te horen: “ik ga niet eens met jou in discussie.”)