Johnny Rook

- Ik had als klein kindje altijd de mooie voorstelling dat insecten van het voormaat ‘huisspin’, niet dood kunnen als je ze van een gebouw afgooit of tegen een muur aankwakt. Ze leken me gewoon te licht om daar last van te hebben. De wind zou ze wel pakken en een stukje meevoeren om ze daarna zachtjes op de grond te zetten. Toen ik daar laatst aan terugdacht vond ik dat toch wel een leuke voorstellingen van mijn jonge koppie. Beetje jammer dat die illusie van onsterfelijkheid elke keer grof in tweeën wordt geslagen als zo’n kleine rotzak zijn ingewanden uitkotst over de voorruit van mijn auto.

- Er kwam laatst een man aan mijn deur om hondenbelasting te innen. Hij vroeg mij of ik een hond had. Ik keek zo ongeveer de huiskamer in en zei: “Nee,..geloof ’t niet.” Hij krabbelde wat op een blaadje op zijn klembord, groette me vriendelijk en ging weer weg.

Dat tikte toch wel een flinke deuk in mijn vertrouwen in het intellect van onze belastingdienst.

“U heeft geen geld betaald dit jaar meneer!”

“Misschien heb ik wel geen geld verdíént dit jaar meneer!” terwijl ik leun op mijn BMW.

Hij zou mij even diep in gedachte aankijken en zeggen “Touché, mijn vriend….touché.”

Als ze me dan uiteindelijk toch zouden pakken zouden ze zo in de war zijn dat de rechtzaak iets zou zijn als:

“Meneer! U heeft voor miljoenen Euro’s (hey, het is mijn fantasie, fuck you) aan belastinggeld ontdoken!”

“Ja! Maar kijk eens wat een mooi ballondier ik heb gemaakt!”

“Meneer, ik zie niet hoe dat iets….OEH EEN ROOIE!!!”

Iedereen weet dat mijn ballondieren het mooist zijn.

- Pratend over geld, ik vraag me af of mensen met een uitkering wel eens tegen hun kinderen roepen:

“Dat zal best, maar toch heb ik gelijk, want ik verdien hier de centen!”  

- Mijn nichtje is het liefste kindje dat ik ooit heb gezien. Nou heb ik niet bijzonder veel baby’s bekeken aangezien ze er allemaal precies hetzelfde uitzien, maar ik weet vrij zeker dat als er een Grammy voor schattigheid was, ze hem zou winnen.

Ze kan nog niet echt kunstjes, want ze is pas een paar maanden oud, maar ze kan wel al haar hoofd zelf ondersteunen. En aangezien ik daar zelf toch wel een paar avonden per week problemen mee heb, vind ik dat een huldiging waard.

Verder kan ze:

- Proberen mijn duim te pakken met haar minuscule handjes.
- Me aanstaren met grote blauwe ogen.

Kleine kindjes zijn lief.

Wat?

Ja ja, oké, ik ga wel weer dingen afzeiken.